صفحه اصلی
    درباره من
    آرشيو وبلاگ
        تقديم به آنکه مردانه ايستاد
        اماما ...
        آرام جان ...
        الکی ...
        22 بهمن
        زاهد پير خدا...
        سبز يعنی ...
        رستگاری در 13 آبان ...
        دريای طوفانی ...
        هوس های پاييزی...
        می روم تا ...
        پدر ...
        رفيق ...
        اميد ...
        طاقت بيار رفيق ...
        ما ...
        تبريک !؟!
        26 خرداد
        وارث ...
        علی ...
        گرگ های درنده ...
        نويد پيروزی ...
        ميرحسين موسوی
        ويرانی ...
        نوروز ...
        ديوانه ...
        آدمک
        صبر ايوب ...
        دست های ناتوان ...
        دست های سرد ...
        يک سال گذشت ...
        يکم بهمن ...
        کاغذ مچاله ...
        اسطوره ...
        حمايتت ميکنم !!!
        شب برفی ...
        آب يخ !؟!
        کاراگاه و پيرمرد رسوا ...
        رت باتلر ...
        دادگاه ...
        بچه برو بگير بخواب !
        بی عنوان
        يخ زده ...
        شب زده ...
        ما رگبار را ميخريم
        گل پونه ...
        اصلاحيه
        دموی آلبوم رگبار 2
        بهار ...
        فاشيستم ...
        مهندس مقيمی
        نجات ايران !
        چيزی بگو
        دموی آلبوم رگبار
        دنيای نامرد
        يه عشق شکلاتي
        برج
        من بی تو
        بارون ...
    لينک دوستان
        يک معلم
        نابخشوده
        گزارش هاي یک معلم
        تنبان قرمزی
        رسواترين عاشق
        غزل حضرتی
        سميرا مفتخر
        وکيل مدافع انسان
        کوچه های تنهايی
        ذهن سفيد
        اندکی صبر

  

جنبش راه سبز

 

   رت باتلر ...

 

مينشينی, خيره ميشی به عقربه های ثانيه شمار ...

هر چند تو اين دنيای ماشينی ديجيتال زده عقربه ها به کتاب خانه های تاريخ پيوستند ...

چرخش عقربه ها مسخ کنندست, خيره شدن بهش مستت ميکنه, هيپنوتيزم ميشی, برای چند لحظه هم که شده از اين دنيا رها ميشی, مثل يه پرنده پر ميکشی تو آرزو هات, اما سرعت چرخيدن اين عقربه ها از خوشی های ما بيشتره و زود به آخر ميرسه ...

پرنده ای که تا چند لحظه پيش تو اوج بود, پرتاب ميشه پايين, دوباره نگاهت ميفته به ساعت, صدای تيک تيک رو هم چنان ميشنوی ...

حالا ديگه دوست نداری خيره بشی, نگاهت رو به اين طرف ميچرخونی, باز محکومی که دنيای نامرد رو ببينی ...


پ.ن: درسته رت باتلر اسکارلت رو دوست داشت, درسته عاشقش بود, درسته بهش رسيد, اما من دوست ندارم رت باتلر باشم!!!

 

  لينک ثابت   نظر بدهيد - 6 نظر   تعداد بازديد : 1547 بازديد

 

نظرات

سارا : من از رت خوشم نمی آد...... قبلا دوسش داشتم ولی وقتی بزرگتر شدم ازش بدم اوومد..

reihan : bache ha! kaghazi bardarid benevisid kabootar zibast .benevisid kalagh bi nahayat zesht ast. benevisid ke azar khob ast. benevisid ke dara farda ghahreman mizayad. ta shabe jome ye ayande mashghetan in bashad :ke pedar dandan darad ama ,nan nadarad bokhorad

yasaman : man avalesh ke ret dar dastan zaher shod azash khosham nemioma fekr mikardam adame fozolo azyat konie vali badeshba faseleye besiar kami ke az dastan gozasht kheili azash khosham oomad vaghean adame bahalie

yasaman : ret batler vaghean shakhsiate jalebi dasht albate man oon avala ke too dastan zaher shod kheili azash badam miomad vali badesh vaghean azash khosham oomadaz hameye shivehaye raftarish albate be nazare man dar rabeteye eshghesh be eskarletke akharesh az bein raft khodesham kami moghaser bood vali dar kol adame bahali bood

مینا : رت یه ادمی بود که دنیارو همون رنگی میدید که هست .

حمید : رت باتلر ادمی بود که فقط توی یه قصه وجود داشت من هم دوست دارم مثل رت باتلر باشم اگر هم دختر بودم دوست داشتم همسرم مثل رت بود.

نظر شما

نام شما :

نظر شما :

 

All right reserved by Saeid Ghasemi - Copyright 2008